(απαραίτητο για την ψηφοφορία των ταινιών)
(απαραίτητο για το σχολιασμό των ταινιών)

Στατιστικά

  • Σύνολο μελών: 6461

Τυχαίες ταινίες

5. Αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Γιάννη Λεοντάρη

Εμφάνισε την πρώτη του ταινία στο φεστιβάλ της Δράμας και έκανε ιδιαίτερη αίσθηση με την ανατρεπτική και μοντέρνα ματιά του. Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για τον μικρομηκά Γιάννη εδώ... στο αφιέρωμα του Μαΐου.

Οι ταινίες του αφιερώματος

Bleu - noir (1987)

Τεχνικά στοιχεία:
Διάρκεια: 14', Έτος: 1987
Εισαγωγή:
Σκηνοθεσία: Γιάννης Λεοντάρης

Η ταινία αποτελεί προσπάθεια για διάλογο ανάμεσα στην εικόνα και σ' ένα κείμενο. Μέσα από τη διάψευση, τον αποχαιρετισμό στην παιδικότητα, το φόβο, τη μνήμη και τη στιγμιαία ολοκλήρωση, το πάθος οδηγείται στο βυθό. Το παιδί, παλεύει ν' αναδυθεί. Αφετηρία και κατάληξη το νερό. Ο χρόνος ουσιαστικά απουσιάζει αφού όλα αποτελούν διεύρυνση μιας και μόνο στιγμής η οποία τα περιέχει. Έτσι, η εναλλαγή των εικόνων δεν υπακούει στην έννοια της χρονικής αλληλουχίας και διαδοχής αλλά διαγράφει την ατέλειωτη σπειροειδή τροχιά των συνειρμών ή του εφιάλτη.

Ο γιός του παγοποιού (1990)

Τεχνικά στοιχεία:
Έγχρωμη, διάρκεια 24', 16 mm, 1990
Εισαγωγή:
Σκηνοθεσία: Γιάννης Λεοντάρης

Η στιγμή του θανάτου του Ηλία διευρύνεται από τους συνειρμούς και τις οπτικές που την ακολουθούν, στο πριν και στο μετά.
Ο γιός του παγοποιού, παρατηρητής που εγγράφεται μέσα στον παρατηρητή-φακό, ριγμένος στον εφιάλτη του παρόντος του Ηλία, συνιστά ένα κομμάτι του. Μήπως όμως το παρόν της ταινίας αφορά κυρίως το χρόνο του μικρού; Να'ναι συνεπώς, μόνο ενδεχόμενα όσα περνούν μπροστά στα μάτια του; Ή μήπως, τέλος, και οι δύο χρόνοι είναι εξίσου ισχυροί και επομένως διαπλέκονται και συγκρούονται;

Χωρίς πρόσωπα (1994)

Τεχνικά στοιχεία:
Μυθοπλασία, Διάρκεια 18', Έγχρωμη, 35 mm, 1994   
Εισαγωγή:
Σκηνοθεσία: Γιάννης Λεοντάρης

Η Ειρήνη δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί σκότωσε τον άντρα της.
Οι υπόλοιποι είναι ανίκανοι να την ακούσουν.
Τρία προσωπεία, χωρίς πρόσωπο, σε τρεις διαφορετικές "φυλακές" παγιδευμένα από την άρνησή τους να δουν και πουν την αλήθεια.
Ποιά από τις τρεις "φυλακές είναι η χειρότερη;

Κλείσε τα μάτια και χρωμάτισε (1996)

Τεχνικά στοιχεία:
Μυθοπλασία, Διάρκεια 43', Ασπρόμαυρη, 35 mm 1:1.66
Εισαγωγή:
Σκηνοθεσία: Γιάννης Λεοντάρης

Η αόρατη "διοίκηση" ενός αχανούς νοσοκομείου κατασκευάζει ασθενείς. Τους υποχρεώνει να παρακολουθούν τηλεόραση και να συμμετάσχουν σ' ένα εφιαλτικό τηλεοπτικό παιχνίδι. Ο Βασίλης και η Μαρία θέλουν να αποδράσουν. Ο Βασίλης όμως δεν μπορεί να ερωτευτεί από τη στιγμή που η εξουσία το απαγορεύει. Στο εξής, τα μωρά κατασκευάζονται και διανέμονται από την τηλεόραση. Η Μαρία μένει μόνη της, κλείνει τα μάτια και καταφεύγει στο δικό της κόσμο.

Το τραγούδι των πορτοκαλιών (1999)

Τεχνικά στοιχεία:
Διάρκεια: 14' 30'', Έγχρωμη, 35mm, Dolby SR
Εισαγωγή:
Σκηνοθεσία: Γιάννης Λεοντάρης

Ένα παραμύθι για τέσσερις γυναίκες και χίλια πορτοκάλια. Κι η αρχή ενός ταξιδιού. Χάρη στα μάγια μιας τσιγγάνας, τα πορτοκάλια μεταφορτώνονται σε μουσικά κουτιά. Μαγεμένες από το τραγούδι των πορτοκαλιών, τρεις γυναίκες της πόλης δραπετεύουν από τις δουλειές τους, συναντιούνται, γλιτώνουν από τη βροχή που πνίγει την πόλη και ξαναγεννιούνται μέσα στη θάλασσα. Άλλαξε κάτι;

Three times (2004)

Τεχνικά στοιχεία:
Videodance, Διάρκεια: 11', Έγχρωμο, Έτος: 2004
Εισαγωγή:
Σκηνοθεσία: Γιάννης Λεοντάρης

Videodance, σε συνεργασία με την ομάδα χορού ΠΡΟΣΧΗΜΑ

Συνεντεύξεις σχετικές με το αφιέρωμα